پیش از یک انتخاب مهم، معمولاً برای موفقیت آن دلیل‌هایی داریم. تمرین پیش‌مرگ فرصتی است برای دیدن طرف دیگر مسئله. این تمرین پیش‌بینی آینده نیست و به‌تنهایی کیفیت یک انتخاب را تعیین نمی‌کند.
یک آیندهٔ فرضی بنویسید
فرض کنید شش ماه از تصمیم گذشته و نتیجه با انتظار شما فاصله دارد. یک جملهٔ مشخص بنویسید: «پروژه در موعد مقرر به نتیجه نرسید» یا «نقش تازه با انتظار من هم‌خوان نبود». از جمله‌های مبهمی مثل «همه‌چیز خراب شد» فاصله بگیرید.
دلیل‌ها را مستقل فهرست کنید
چند دقیقه، بدون دفاع از تصمیم، دلیل‌های ممکن را بنویسید. اگر تمرین گروهی است، ابتدا هر فرد مستقل بنویسد تا نظر نفر نخست جهت بحث را تعیین نکند.
برای مثال فرضی یک پروژه، دلیل‌ها می‌تواند شامل روشن نبودن مسئولیت‌ها، کمبود زمان یا اتکا به اطلاعات تأییدنشده باشد. این‌ها فقط نمونه‌اند؛ علت‌های مربوط به موقعیت خودتان را پیدا کنید.
از نگرانی به نشانه و اقدام برسید
برای هر دلیل مهم، دو پرسش بپرسید: نشانهٔ زودهنگام آن چیست؟ پیش از تصمیم یا در ابتدای اجرا چه اقدامی می‌توانم انجام دهم؟
اگر نگران هماهنگ نبودن انتظارها هستید، اقدام می‌تواند یک جلسهٔ روشن‌سازی با خروجی مکتوب باشد. اگر فرضی دربارهٔ تقاضای مشتری دارید، شاید یک آزمایش کوچک اطلاعات بیشتری از یک بحث طولانی ایجاد کند.
نقطهٔ بازبینی تعیین کنید
همهٔ ریسک‌ها حذف نمی‌شوند. مشخص کنید کدام نشانه باعث بازبینی تصمیم می‌شود و چه زمانی دوباره وضعیت را بررسی می‌کنید. نتیجهٔ تمرین باید به چند اقدام و معیار روشن تبدیل شود؛ فهرستی بلند از نگرانی‌ها به‌تنهایی کافی نیست.